En derin yaralar ailede acilir kabuk tutsa bile hikaye icten ice hep kanar...
Elif safak...İskender

Aile olabilmek zor zanaat. Gunlerdir bu yazinin icindeyim!
yaralar kabuk baglasada bir sekilde izi kalir yillar once yaramaz bir gunumde sokakta bir bina yikimindan kalan kuvet icinde oynarken etrafin camlar icinde oldugunun frkinda degildim... Tipki bir aile kurarak hayatima devam etmeye karar verdigimde ailenin korunakli duvarlarla orulu oldugu dusunup icine girmem gibi... Camlarin farkinda olmadigim icin o kuvetin icinde mutlu mesut oynarken daha da cosup sallamaya karar verince olan oldu. Camlarinustunde buldum kendimi. Sag diz kapagimin uzerindeki eti kesip ucurdugunda farkindalik gecmis ola...
Boyle bir durumda hemen anneye kosup yarama derman olmasini istedim!
Yillar gecti dizimde halen izini tasiyorum. Cana gelen izler bi yana dursun gonule atilan izlerin her gun olmasa da gun asiri acitiigini da bilirim. Soyle bir dusundugumde hakikaten aile ici kabuk tutan yaralarin acimasi da arada kanasammi demesi ne biliyim zormus aile kurmak aile gibi bir iki gun gecirmek zormus... Basardiginizda degmeyin keyfine orasi mutlu son oluyor.
Ama artik cam kiriklarinin etrafinizda hatta aile icinde bile oldugunu asla ve asla unutmadan yolunuza devam ediyorsunuz baskalasarak...