...

Yürek denilen sadece aşk acısını kabullenemeyen, 

içi bazen acı ile çarpan, bazen ümit ile bazen de unutmak için çarpan mucize... 

Bazıları için de koca bir hiçle...İster istemez öyle yaratılmışızdır. 

Yüreğinin sesini dinleyenler var, dinlemeyenler de var!

Mesela,

Yüreğimin ta derinlerinde hep ince sazlar çalar benim...

Kaç kez salıverdim şu yüreğimi bilmek istemiyorum.

Salınca başına gelenleri, döndüğünde ince sazlar eşliğinde karşıladım hep...

Ama her seferinde aynı nağmelerle, aynı iç acıtan notalarla

Her seferinde dinlemekten bıkmadı ki şu yüreğim...

İşte bu yüzden,

 kurumalar  rengini soldursa da yüreğinin,

 benim şu deli yüreğim de dinlemekten sağırdır biraz...    

Yüreğim ıslaktır benim 

kuytularda ağlamaktan

ve

hafif uçuktur rengi kurusun diye 

kaç kez

güneşe asılmaktan...

Sunay Akın