Golgemin oyunu

Golgem kacti
Belki golgenle
belki avucundadir
belki kirpiklerinde
Belki de cebinde
Belki de hissettigin yerde
Eger olur da karsilasirsan korkma
Sadece ona caktirmadan bana haber ver

no comment , no no noooo

Yoksa o , bir anlık da olsa, senin gönlüne Yakın olsun diye mi yaratıldı.?
"ivan turgenyev"

Ruh arkadaşlığı nedir sizce?

Ruh eşini bulman değil mesele Ruh arkadaşını bulmandır...

Ruh arkadaşı mı o ne?
Şöyle bir şey olabilir miydi...

farklı iki renk gözden aynı tonları görmek, yarasını acıtmadan temizlemek, mutluluğunda gözlerine bakıp inandırmak,kahkahalarda ses tonlarının birbirine karışması,var olduğunu canı gönülden bilmek her an her saniye,
fallarına bakıp aşkı bulabilmek, aynı deftere yazı yazmak, ses tonundan hissedebilmek, twitter da makara yapmak doyasıya, halil sezai dinleyip dalmak derinlere, hastane koridorlarında ameliyattan çıkana kadar yüreğini hissedebilmek, duasına ortak olmak en makbulünden, hayaller kurmak en kaçığından, çiftlik evi için tarih belirlemek,geçmişi aynı anda silebilmek,varlığına, geleceğine ve ayrılmamak için el açıp dua etmek...

olmasın sakın...

...

Yürek denilen sadece aşk acısını kabullenemeyen, 

içi bazen acı ile çarpan, bazen ümit ile bazen de unutmak için çarpan mucize... 

Bazıları için de koca bir hiçle...İster istemez öyle yaratılmışızdır. 

Yüreğinin sesini dinleyenler var, dinlemeyenler de var!

Mesela,

Yüreğimin ta derinlerinde hep ince sazlar çalar benim...

Kaç kez salıverdim şu yüreğimi bilmek istemiyorum.

Salınca başına gelenleri, döndüğünde ince sazlar eşliğinde karşıladım hep...

Ama her seferinde aynı nağmelerle, aynı iç acıtan notalarla

Her seferinde dinlemekten bıkmadı ki şu yüreğim...

İşte bu yüzden,

 kurumalar  rengini soldursa da yüreğinin,

 benim şu deli yüreğim de dinlemekten sağırdır biraz...    

Yüreğim ıslaktır benim 

kuytularda ağlamaktan

ve

hafif uçuktur rengi kurusun diye 

kaç kez

güneşe asılmaktan...

Sunay Akın

Rüya \ mıydı?

Çok rüya görürdü.

Yine gördüğü rüyaları vardı o sabah...

Etkili bakışlarıyla bir kaç kişiden dinlenmek istiyordu.

Sulara anlatırdı ama,

 bu sefer başkaydı.

sonun da O na rüyasında ne gördüğünü sordular.

durdu sustu sustu yutkundu

-Ayna dedi  ve dili çözüldü 

O ayna da ne gördün ki gözlerin kaçıyor bir oraya bir buraya...

dinleyin,

-Evhamlıydı.

-Gördüğüne dayanamayıp titrek bir sesle konuşuyordu. 

-Yıllarınn yorgunluğunu şimdilerde kafasından atmak istiyordu, ellerine de hakim olamıyordu.

-Hatta kalbinin atışını bile hiçe sayıp,

anda varolmaya çalışıyordu.

-30 küsür lu yaşlardaydı,

bana çok benziyordu

dedi...

          rüya yorumu: ayna rüyası olacak pek çok şeyi açıklayabilir...

2012 - just now

Şanslısın değiştim!
Ne sen üzüleceksin ne de ben...
Diğer yıllar şansına küssün.
Zaten şanslı olsalardı birbirimize tokat gibi çarpmazdık!
Hee derseniz ki her şer de bi hayır var...
Orasi öyle tabii! 

...

Soru isaretlerini ünleme cevirdiginde belki ben olmayacagim...
Hislerimi umursamadigindaki gibi bende umursamayacagim. Cunku artik hissetmiyorum!

Kimse icin dogmadim, bu yuzden de kendim icin ölüp gidecegim bi gün...
Gerisi yalan gerisi dolan

...

Zaman peşinden kovaladığında anlarsın,
ya gönlüne çok şey değmiştir ya da az hatta hiç şey değmiştir.
Neresinden dönsek kardır işte o zaman yalandır.

Sonbaharim benim soguktur

Bu soguklardaki gibi, ellerinin üşümesi gibi gerçekler...
İlk once yavastan baslar,- soguk galiba dersin sonra yavas yavas avucicin, parmak uclarin usur evet evet cok soguk deyip o soguktan kacarsin sicak bir yer bulup icinde kendini isitirsin...

Soguk gunlerde, gri bulutlar da bir sonbahar gunu dogmusum ne de olsa...
yapraklar duserken,anamin ayaklari usurken acmisim bu bilinmez dunyaya gozlerimi...
o zaman da usudum bu istanbulun sonbaharinda, bugunde balkonumda kahvemi icerken usudum... ellerim gel kacalim
evet evet cok soguk hava
cok soguk gercekler...

Bazen geriden gelenlerle büyüdüğümü hissediyorum da... Hem büyümek,hem yorulmamak,hem de içimdeki çocuğa bakmak! zor geliyor... hepsi bu

Korumaya al... Gitmesin

En derin yaralar ailede acilir kabuk tutsa bile hikaye icten ice hep kanar...
Elif safak...İskender

Aile olabilmek zor zanaat. Gunlerdir bu yazinin icindeyim!
yaralar kabuk baglasada bir sekilde izi kalir yillar once yaramaz bir gunumde sokakta bir bina yikimindan kalan kuvet icinde oynarken etrafin camlar icinde oldugunun frkinda degildim... Tipki bir aile kurarak hayatima devam etmeye karar verdigimde ailenin korunakli duvarlarla orulu oldugu dusunup icine girmem gibi... Camlarin farkinda olmadigim icin o kuvetin icinde mutlu mesut oynarken daha da cosup sallamaya karar verince olan oldu. Camlarinustunde buldum kendimi. Sag diz kapagimin uzerindeki eti kesip ucurdugunda farkindalik gecmis ola...
Boyle bir durumda hemen anneye kosup yarama derman olmasini istedim!
Yillar gecti dizimde halen izini tasiyorum. Cana gelen izler bi yana dursun gonule atilan izlerin her gun olmasa da gun asiri acitiigini da bilirim. Soyle bir dusundugumde hakikaten aile ici kabuk tutan yaralarin acimasi da arada kanasammi demesi ne biliyim zormus aile kurmak aile gibi bir iki gun gecirmek zormus... Basardiginizda degmeyin keyfine orasi mutlu son oluyor.
Ama artik cam kiriklarinin etrafinizda hatta aile icinde bile oldugunu asla ve asla unutmadan yolunuza devam ediyorsunuz baskalasarak...

Pusulaniz" odak " merkezli olmasin

Bazi seyleri degistirmek istediginizde odak noktaniza bakin...
Zor olan herseyi degistigini gormeniz an meselesi.
Gonlunuze odaklastirma emri verdiginizde bir kaos tum bedeninizi sariyor.
Hergun saat 12:00 de okkali bi kahve sozu verebilirmisiniz kendinize! İmkansiz

Ee o zaman !!!

Ne deli gibi sevdiginiz sevdaliniz, ne yasadiginiz bu gerilimli v degisken yasamin ne de kalbinizin devamli atacagi... Hergun icmeyi garanti edemedigimiz okkali bir kahve gibi imkansiz...

otobüs biletim

gidilecek yer umutlarla kaplı mutluluk adası
sıra no 01 pencere kenarı
kalkış saati her saniye
varış yeri belki bu dünya  belki  öbür dünya
arkadaki yolcu geçmiş bey
yanımdaki yolcu hayal hanım
kaptanın ismi kalbim amca
camdan bakan ali bey
eğer istersen biletini al

bi hayli oldu...

Kimi zaman nefretimden kustum, kimi zaman tek tek hatalarımı koca bi gözlükle de gördüm.
Bilmiyorum o zaman ki toyluğumdan mı , senin yıpratıcı sevginden mi oldu ?

Bi hayli zaman olmuş sana gençliğimi bırakalı ... şimdi de tam yaşımı bırakıyorum yavaş yavaş...
Geçmişe , sana bu yazım...
Kulakların çınlasın.

Devam ettiremedik...

Mesajlar,
saklanan onca mesaj oracıkta kala kaldı bi başına.
Uykusuz geceler de bir yerlerde elbet... Artık horluyoruz.
Ya resimlerimiz,
Ada da mı kaldı dersin?
Zaten artık aynı karede görünmenin de bir büyüsü kalmadı.
Devam ettiremedik ne yazık...

dile gelmek ister gönlüm de ,

durdura durdura halsiz kaldım.

o da bıktı bende...

bi düşün...

silindi gitti tozlar,
ya gönlümün tozlarını kim silecek?